Metody Nauczania

    Metody oparte na słowie
–    pogadanka
–    dyskusja
–    wykład
–    opowiadanie, opis
–    praca z książką
    Metody oparte na obserwacji
–    pokaz
–    pokaz z objaśnieniem
–    elementy instruktażu
    Metody oparte na działalności praktycznej
–    Instruktaż, omówienie
–    metoda laboratoryjna
–    metoda zajęć praktycznych
–    ćwiczenie

Inny podział metod nauczania
    Metody nauczania problemowego
–    metoda odroczonego wartościowania – fabryka pomysłów
–    gry dydaktyczne
–    metoda sytuacyjna – metoda przypadków, case’ów
–    metoda inscenizacji
–    metoda projektów
    Metody nauczania programowego
    Metody problemowe

Metoda nauczania to system celowych działań nauczyciela organizujących poznawczą i praktyczną działalność ucznia, która zapewnia osiąganie zamierzonych (określonych) celów nauczania. System tych działań zależy zarówno od ogólnego celu nauczania każdej jednostki lekcyjnej, jak i od celów szczegółowych, operacyjnych. Na każdej lekcji powinny być stosowane co najmniej 2 metody.
Każda metoda nauczania powinna spełniać następujące warunki
a)    Powinna odpowiadać głównym (podstawowym) celom procesu dydaktyczno – wychowawczego
b)    Powinna rozwijać sferę poznawczą ucznia, a przede wszystkim procesy myślowe
c)    Powinna być dostosowana do właściwości rozwojowych ucznia
d)    Powinna uwzględniać charakterystyczne właściwości danego przedmiotu nauczania
e)    Powinna wyzwalać w uczniach aktywność lub wpływać na jej rozwój
f)    Powinna przyczyniać się do systematyzacji przyswajanych treści, wiedzy, kształtowanych umiejętności

Realizowanie tych warunków wymaga od nauczyciela wielu przemyśleń i decyzji, przy czym każda decyzja powinna uwzględniać fakt, że
-    wybór metody powinny determinować cele, treści nauczania (ważność, złożoność, struktura) i charakterystyczne cechy przekazywanych treści
-    wybór powinien uwzględniać korelację między zasadami nauczania i możliwościami intelektualnymi uczniów
-    wybór powinien uwzględniać zależność między formami organizacyjnymi, typami lekcji i jej strukturą

Opiera się na następujących założeniach
1.    Każdy uczeń jest niepowtarzalną indywidualnością, dlatego nauczyciel powinien uwzględniać tę indywidualizację w procesie nauczania, np. poprzez
-    zadania domowe (o różnym stopniu trudności, zasięgu, wykraczające poza materiał nauczania)
-    referaty (dostosowane do zainteresowań, poziomu intelektualnego)
-    przygotowanie uczniów do olimpiad
-    prowadzenie zajęć wyrównawczych i kółek zainteresowań
-    wprowadzenie dodatkowych zadań na sprawdzianach
-    zachęcanie uczniów lepszych do pomocy uczniom słabszym  – w zamian, np. za punkty z zachowania
2.    Klasa jest pewnym zespołem. Odpowiednia organizacja, koordynacja pracy w grupach powinna być wykonywana przy użyciu odpowiednich kryteriów podziału na grupy. Grupy powinny mieć zmieniany skład.

Wynika z podstawowych celów kształcenia, którymi są m.in. wyposażenie uczniów w wiedzę i umiejętności zawodowe, zapewniające efektywne działanie w zmieniających się sytuacjach praktycznych.

Zasada ta koreluje z ogniwem łączenia teorii z praktyką. Bazuje na takiej organizacji procesu dydaktycznego, w którym możliwie wszechstronnie wykorzystuje się łączenie wiedzy (teorii) z praktyką. Najlepszym sposobem jaj realizacji jest wykorzystywanie metod nauczania problemowego.

Korzyści ze stosowania tej zasady
-    pozwala zrozumieć
-    zapamiętać
-    sprawdzić
-    pokazuje użyteczność

Warunki poprawności tej zasady
    wszelkie działania uczniów winny być poprzedzone przekazaniem określonej partii wiedzy
    przygotowane zadania winny być oparte na treściach nowych, które uczeń musi sam sobie przyswoić
    wszelkie zadania dydaktyczne muszą realizować cele kształcące
    zasada ta musi być wykorzystywana w różnych momentach (ogniwach) procesu dydaktycznego

Nauczaj tak, aby twoi uczniowie umieli stosować opanowaną wiedzę teoretyczną w różnych sytuacjach praktycznych.